Həftəsonu səhəri. Uşaqları məktəb yarışmasına aparmalı idim. Səhər tezdən durdum, hazırlaşdıq, yola düşdük. Yarışma şəhər kənarında idi, ora çatmaq bir saat çəkdi. Uşaqları yarışmaya qoyub, valideynlər üçün ayrılmış otaqda oturdum. Digər valideynlərlə söhbət etdik, çay içdik. Yarışma üç saat çəkdi. Uşaqlar yorulmuşdu, mən də. Evə qayıdanda hamı yatdı. Mən də yatmaq istədim, amma yuxu gəlmirdi. Otaqda oturdum, telefonuma baxdım.

Dostum Vüqar mesaj yazmışdı. "Nə var, nə yox?" yazmışdı. Mən "heç, yorğunam" yazdım. Vüqar dedi: "Gəl, bir az oturaq". Mən "yox, getmərəm" dedim. Vüqar "onda mən gəlim" dedi. Yarım saatdan sonra qapı zəng çaldı. Vüqar gəlmişdi. Çay dəmlədim, oturduq. Söhbətə başladıq. İşdən, ailədən, uşaqlardan danışdıq. Söhbət əsnasında Vüqar telefonunu çıxartdı. "Bax, nə oynayıram" dedi. Ekranı mənə tutdu. Mən baxdım – tanış oyunlar. "Sən də?" dedim. Vüqar güldü. "Bəli, vaxt keçir" dedi.

Vüqar dedi ki, bu yaxınlarda bir oyun kəşf edib. "Çox maraqlıdır, mostbet oynash çox asandır" dedi. Mən təəccübləndim. "Azərbaycanca?" soruşdum. "Bəli, tərcümə var, hər şey aydındır" dedi. Vüqar mənə göstərdi. Qeydiyyatdan keçmişdi, balansında bir az pul var idi. "Cəhd et" dedi. Mən əvvəlcə istəmədim. Vüqar israr etdi. "Qorxma, kiçik mərclər" dedi. Onun telefonunda oynamağa başladım. Kiçik mərclərlə. Qazandım. Vüqar güldü. "Bax, bəxtin gətirir" dedi. Mən də güldüm.

Vüqar getdikdən sonra tək qaldım. Otaqda oturub fikirləşdim. Vüqarın göstərdiyi oyunlar maraqlı idi. Mən də cəhd edim? Öz telefonumu götürdüm. mostbet oynash axtardım. Saytı tapdım. Qeydiyyat keçdim. Adımı, soyadımı, nömrəmi yazdım. Kiçik bir məbləğ yüklədim. On manat. Oynamağa başladım.

Əvvəlcə uduzurdum. Üç mərc uduzdum. "Heç olar" dedim. Dördüncü mərci qoydum, qazandım. Beşinci mərci qoydum, yenə qazandım. Balansım on beş manat oldu. Ürəyim bir az döyünürdü. Oynamağa davam etdim. On beş iyirmiyə çatdı. İyirmi iyirmi beşə. İyirmi beş otuza. Artıq həyəcanlanmışdım.

Otaqda sakitlik var idi. Uşaqlar yatmışdı, arvadım da yatmışdı. Mən tək idim. Yalnız ekran və mən. Balansım qırxa çatdı. Sonra əlliyə. Ürəyim döyünürdü, amma özümü saxlayırdım. Axı mən əyləncə üçün oynayırdım, pul qazanmaq üçün deyil. Amma qazandıqca həyəcan artırdı.

Balansım yetmişə çatdı. Yetmiş səksənə. Səksən doxsana. Doxsan yüzə. Yüz manat. On manatla başlamışdım, indi yüz manat qazanmışdım. Əllərim titrəməyə başladı. Telefonu yerə qoydum. Nəfəs almağa çalışdım. "Çıxart" dedim öz-özümə. Telefonu götürdüm, çıxarış düyməsinə basdım. Pul kartıma köçürüldü.

Telefonu yerə qoydum. Yatağa uzandım. Ürəyim hələ də sürətli döyünürdü. Yuxu gəlmirdi. Amma indi yorğunluqdan deyil, həyəcandan. Yüz manat. Bir gecədə. Vüqarın gəlişi, onun göstərdiyi oyunlar, mənim cəhdim – hamısı bir axşamda oldu.

Səhər oyandım. Arvadım artıq durmuşdu. Mətbəxə getdim. Çay dəmlədim. Arvadım soruşdu: "Dünən Vüqar gəlmişdi?" "Bəli" dedim. "Nə danışdınız?" soruşdu. "Heç, söhbət" dedim. Sonra dayanıb dedim: "Bu gün sənə hədiyyə alacam". Arvadım təəccübləndi. "Nə?" dedi. Mən dedim: "Görəcəksən". İşdən sonra dükanlara getdim. Arvadıma uzun vaxtdır istədiyi ətir aldım. Uşaqlara da bir az şirniyyat. Evə gələndə ətiri arvadıma verdim. Sevindi. "Nə pul?" soruşdu. Mən dedim: "İşdə mükafat verdilər". Arvadım inandı.

Həmin gecə yatanda düşündüm. Mən mostbet oynash ilə tanış oldum. Yüz manat qazandım. Arvadıma hədiyyə aldım. Hər şey gözəl idi. Amma bir şeyi düşünürdüm – mən dayana bildim. Yüz manatda dayandım. Dayanmasaydım, bəlkə daha çox qazanacaqdım, bəlkə də hər şeyi itirəcəkdim. Amma dayanmağı bacardım.

O gündən sonra qaydalarım oldu. Həftədə bir dəfə, kiçik mərclər. Qazansam da, uduzsam da – vaxtı gələndə dayanıram. Vüqarla həftə sonları görüşəndə bəzən oynayırıq, bəzən söhbət edirik. Vüqar deyir: "Sən dayanmağı bacarırsan, bu yaxşıdır". Mən deyirəm: "Dayanmaq qazanmaqdan çətindir".

İndi həmin ətiri arvadım taxır. Hər dəfə onu görəndə, o axşamı xatırlayıram. Vüqarın gəlişi, çay, söhbət, sonra tək otaqda oyun. Və ən vacibi – dayanma düyməsinə basdığım an. O an mən pul qazanmadım, mən özümü qazandım. mostbet oynash mənə bir axşam əyləncəsi verdi, amma ən böyük qələbəni mən özümə verdim – özümə olan inamı. Və bu inamı heç vaxt itirmək istəmirəm. İndi hər dəfə oynayanda, o gecəni xatırlayıram. Və öz-özümə deyirəm: "Sən dayana bilirsən". Bu, mənim üçün ən böyük qazancdır.